Celta e Bilbao se xogábano todo en Balaídos e pareceron poñerse de acordo para empatar nun partido onde escasearon as ocasiones. A Pablo García debéronlle dar pena os leóns que se autoexpulsó para poñer máis aliciente ao encontro, a agresión levou “escupitajo” incluído, unha acción digna dun neno máis que dunha xogador experimientado.

O Celta domina e marca

Os vigueses comezaron dominando un encontro onde no seu centro do campo xogou outro home novo, Ángel foi o escollido esta vez para xogar nunha posición onde o celta concentra súas baixas, que serán máis despois da vermella directa de hoxe a Pablo García.

O partido comezou durmido xa a partir dun principio, e os vigueses adiantáronse cun gol de Ángel, de cabeza nunha xogada a balón parado, da forma en que se marcaron os dous goles nun partido onde o balón estivo a maior parte do tempo así, parado.

Os vascos parecía non reaccionar e o partido quedábase durmido nas botas das xogadores do Celta, ambos equipos lograron durmir a unha grada que se atopaba máis poboada que nunca nunha festa de dous afeccións que acabaron boquexando.

A pataleta de Pablo e o gol de Aduriz

A segunda parte comezou como acabou a primeira, aburrida, e iso non debeu agradar moito a Pablo García, que quixo poñer picante ao Bacallau ao Pil Pil que traeron os bilbaínos.

O uruguaio sufriu unha dura falta no centro do campo, pero aínda que o árbitro sinalouna como tal, a García non debeulle parecer suficiente polo que se tomou a xustiza pola súa man dando un manotazo a Murillo e por se ou fose suficiente rematouno escupiéndole mentres estaba no chan. O uruguaio xa tiña unha amarela, pero non fíxolle falta ao colexiado para expulsalo, posto que a tarxeta vermella foi directa.

Tralo fraco favor que fixo Pablo García aos seus compañeiros o Celta se viu obrigado a virarse un pouquiño máis conservador, co marcador a favor e un home menos sobre a herba.

O acoso do Athletic comezaba a despregarse e, aínda que nunca foi desmesurado, foi suficiente para igualar o encontro, tamén a balón parado, onde pareceu que o Celta pareceu sentirse relaxado trala saída de Ismael Urzaiz da área de xogo; aínda que finalmente foi Aduriz, seu sustito, quen envío o balón ás mallas de cabeza desde súas pouco máis de 1,70 metros de altura.

Con este gol o partido morreuse e parecía que ambos equipos dábanse por satisfeitos co resultado e, aínda que o Celta intentouno un pouquiño máis, o intento era un constante quero e non podo, e foi o Athletic quen estivo a piques de levarse as tres puntos cun disparo ao pau tras unha xogada a balón parado similar á do seu gol.

Finalmente reparto de puntos e ambos equipso a seguir loitando por unha salvación que cada vez está máis apertada, ademais, o Celta tendrña que volver a xogar este mércores en Bremen e o domingo fronte ao Sevilla, na cidade hispalense.

Celta e Athletic enfróntanse nunha loita a morte pola permanencia, posto que se o Celta gana este encontro sacaría unha boa vantaxe ao Athletic, con catro puntos reais e o famoso punto do goal-average, tras haber gando por 0-1 en San Mamés no partido de ida. Se pola contra fose o Athletic quen fixésese coas tres puntos, os bilbaínos superarían ao Celta na táboa e poderían incluso superar no goal-average se gañan por máis dun gol de diferenza.

Os de Fernando Vázquez poderán contar con Contreras, que finalmente será baixa para dúas semanas máis; nin con De Ridder, que a lesión que abordoulle no pasado encontro de UEFA ao pouco de saltar ao campo lle perdurará durante, polo menos, tres semanas máis. É probable que Vázquez poña sobre a área de xogo un 4-2-3-1 ou un 4-4-2, en vistas á falta de Borja Oubiña e Iriney en centro do campo, así como a de Pablo Contreras na defensa, mencionada xa anteriormente. Yago Alonso podería volver a xogar coa celeste debido á baixa do chileno e a posible entrada de Tamas no centro do campo.

Manei, pola súa banda, volverá ao 4-2-31, con Javi González como máis que probable lateral esquerdo para poder ofrecer unha cara sólida en Balaídos, posto que o obxectivo dos leóns para este partido será facer as cousas ben a partir da defensa. Esta mudanza de sistema vén dado polo fracaso sufrido fronte ao Nástic no intento de xogar con dous dianteiros e un só pivote no centro do campo, Manei volverá ao sistema que implantou ao chegar a San Mamés, co que lle foron as cousas bastante ben.

Este venres confirmouse a baixa do central chileno Pablo Contreras para as dúas próximas semanas por mor dunha microrotura de grao I que padece no bíceps femoral da perna esquerda, tras unhas pruébas médicas.

Así, o doutor do equipo aclarou a lesión: “Trátase dunha rotura moi pequeñita, tres milímetros, e sen hemorraxia para a que calculamos tres semanas de baixa a partir do día da lesión, o pasado luns”.

Polo tanto, o defensa pérdese o choque co Athletic de Bilbao, tan importante para a zona do descenso.

Así mesmo, Ángel López, aquejado dunha sobrecarga xeonllo dereita, será dúbida ata última hora e De Ridder, perderase entre tres e catro semanas, tras detectársele unha “microrotura de grao I” na perna esquerda. Outros como Pablo García e o romanés Tamas teñen molestias que, malia todo, non parecen derivar en problemas fortes para poder perderse o choque diante dos vascos.

Este martes o Valencia enfrontarase ao Inter de Milán na Champions League, pero os ché deben deixar iso a un lado para centrarse no partido de Liga contra o Celta de Vigo. Quique Sánchez Flores asegurou que o Valencia vai a pola Liga, pero iso deberá demostralo sobre o campo, gañando tamén a equipos que están na parte baixa da táboa.

O once que saltará ao campo contra o Celta será moi diferente ao que fíxoo contra o Nástic xa que o técnico ché recuperou a varias xogadores. Cañizares recuperará o seu posto baixo os paus; Miguel, o lateral dereito e Albiol, o centro da zaga. Ayala repetirá, mentres que Do Forno será a novidade máis agradable xa que debutará coa camiseta do Valencia despois de oito meses lesionado.

No centro do campo volverá a xerarquía da parella formada pola capitán David Albelda e Rubén Baraja. Tamén regresará Vicente Rodríguez que ocupará a banda esquerda, mentres que na dereita Joaquín xogará o seu segundo partido consecutivo como titular. Vila, Morientes e Angulo xóganse dous postos na dianteira.

Deste modo, Quique Flores poderá dar descanso a homes moi cargados de minutos como Zarza, Marchena ou Moretti, e que collan aire de cara ao encontro do martes co Inter.

O Celta, máis perigoso a domicilio

Os vigueses, pola súa banda, chegan a Mestalla coa intención de sumar tres puntos que permítanlle escapar dos postos de descenso. Esta tempada, o Celta é máis perigoso a domicilio que como local, pero no seu contra xoga que Mestalla sempre foi un campo maldito para os vigueses.

A principal preocupación de Fernando Vázquez será o centro do campo onde ata última hora terá a dúbida de Borja Oubiña. Pablo García xogará tocado, mentres que Iriney é baixa definitiva.

Se finalmente Oubiña non logra recuperarse a tempo para saltar ao campo de Mestalla, a solución de urxencia para a medular será reconvertir a Ángel ao mediocentro, deixando o carril dereito de novo para Jonathan Aspas.

A zaga tamén está inundada polas dúbidas, xa que Lequi sofre unha bronquite e Gabriel Tamas non puido adestrarse con normalidade durante a semana. O que é seguro é que Contreras ocupará un dos dous postos de central.

Aliñamentos probables:

VALENCIA: Cañizares; Miguel, Albiol, Ayala, Do Forno; Joaquín, Albelda, Baraja, Vicente; Angulo e Morientes ou Vila.

CELTA: Pinto; Jonathan Aspas, Tamas ou Lequi, Contreras, Placente; Ángel ou Borja Oubiña, Pablo García; Gustavo López, Canobbio, Nené; e Baiano.

Árbitro: Álvarez Esquerdo (Comité Catalán).
Estadio: Mestalla, de Valencia.

Hora: 20.00.

A afección do Celta está moi molesta coas últimas declaracións de Fernando Vázquez, nas que o técnico celeste dicía que vía aos afeccionados do Celta “pouco involucrádevos no xogo do equipo” e que parecía que iban a Balaídos “a comer pipas”.

Vázquez xa desculpouse destas declaracións mediante un comunicado, pero isto non parece suficiente para a afección do Celta, que xa está cansada por diversos motivos, entre os que se atopan os resultados deportivos, a decisións tácticas e técnicas do adestrador e, sobre todo, seu “pouco respecto” para a afección do Celta, algo que fixo detonar a bomba coas últimas declaracións.

Este malestar xeral xerou unha mobilización das penas, que decidiron solicitar unha reunión co presidente e demais membros do consello de administración para debater acerca de diversos temas que conciernen á actualidade do Celta e a súa afección.

O principal deles é a recente ratificiación de Vázquez, que será posta en dúbida pola maioría das penas, as cales pedirán a Mouriño que se volva a reunir co seu consello para sopesar esta decisión e así poder destituír ao adestrador, algo que consideran xa indispensable para a boa marcha do equipo, e incluso para a saúde do seareiro do Celta, que está máis atento ás discusións que aos encontros que se disputan en Balaídos.

Onte martes, era Fernando Vázquez o que pedía aos Celtarras, pena radical do Celta, que deixasen de cantar no seu favor durante os encontros, para así poder evitar os enfrontamentos estre gradas, onde uns cantan a favor e outros en contra do adestrador.

Dentro de aproximadamente quince días terá lugar en Balaídos o encontro de Liga que enfrontará a Celta e Athletic Club.

A gran importancia deste encontro para ambos equipos, vista a súa situación na táboa, fará que un número importante de afeccionádevos do Athletic viaxen a Vigo para ver ao seu equipo.

Esta viaxe en masa non pasará desapercibido polo Celta, que organizará unha festa gastronómica nas inmediacións do estadio nas horas previas ao encontro, para que os afeccionados de ambos equipos poidan gozar do xantar típica galega, onde incluso non faltarán as típicas “pulpeiras”, que haran as delicias de todo aquel que se achegue a Balaídos.

Esperamos que ese partido poida chegar a ser un exemplo de deportividade e irmandade entre afeccións, e así poidan gozar todos de bo fútbol e, porque non, de boa xantar.

ernando Vázquez sinalara en roda de prensa que a protesta polo troco de Lequi pareceulle “absurda, dun público pouco concentrado no xogo”, ademais de sinalar tamén que parécelle que o que acontece en Balaídos é “a protesta pola protesta”, é dicir, case sen ningún tipo de razoamento e como automátizado por parte dalgúns afeccionádevos.

Estas declaracións acenderon máis aínda a esa parte da afección que non estaba de acordo, entre outras cousas, co troco de Lequi; e sentíranse insultados polo adestrador. En vista do acontecido, Fernando Vázquez, non sabemos se por vontade propia ou presionado pola directiva, redactou un escueto comunicado, o cal espera completar e explicar persoalmente o mércores en roda de prensa, onde pedirá perdón directamente á afección do Celta.

O comunicado é o que se transcribe a seguir: “As desafortunadas declaracións dadas por min, na roda de prensa do día de onte, non reflicten o tremendo respecto que meréceme a afección celtista, polo que por medio de este comunicado descúlpome perante esta, dando todas as explicacións pertinentes na roda de prensa do próximo mércores”.

O Celta ha indultado ao Rácing de Santander ao permitir que os cántabros remontasen un 2-0 a favor dos de Vigo, o medo volveu a invadir ao adestrador que meteu o terceiro central ao pouco de comezar a segunda parte, parecendo non haber servido de nada a mala experencia fronte ao Nástic no último partido de Liga en Balaídos, nesta ocasión a catástrofe foi maior, porque a remontada foi de dous goles.

O Celta gana ao Racing por pegada

Na primeira parte o partido estivo bastante tolo e calquera equipo puido haber anotado. Un penalti realizado sobre Borja Oubiña no minuto 25 seviría para que Baiano adiantase aos celestes, este gol enchería de moral ao equipo, que se volcaría a atacar toda a primeira parte, anotando outro gol máis, obra de Bamogo de cabeza e pudiéndo haber marcado incluso un terceiro, tras outra gran xogada do novo dianteiro Francés do Celta que, por certo, estivo sensacional, sendo a referencia en ataque dos de Fernando Vázquez.

O Celta bótase a perder

Propíciaa primeira parte terminaba e, esta vez, ninguén sospechaba o que ía acontecer en Balaídos, aínda que o primeiro troco de Vázquez xa sembro o famoso murmurio de Balaídos que non deixaba entrever nada bo, corría o minuto 60 de partido e o máis acertado dos vigueses, Bamogo, se ía á caseta por un central, Matías Lequi; que ía ter un paso fugaz pola área de xogo, algo que acendería á parroquia viguesa.

A actitude do Celta se viu a quilómetro con esa mudanza dun dianteiro centro por un defensa central, o autobús estaba aparcando na portaría de Pinto e o Rácing tiña ganas de subirse ao. Os montañeses comezaría a atacar, aceptando amablemente o convite do Celta a ser atacado, e pronto chegaría o primeiro tanto; Munitis, o máis activo dos cántabros, colaría o balón na portaría tras regatear a Contreras, que se había resvalado.

Nestes momentos o medo miraba aos ollos da afección, que ademais de encomendarse a todos os santos, comezaba a enfadarse, a liga volvera a Balaídos.

O seguinte troco foi o de Núñez, polo sempre substituído Gustavo López, máis madeira á defensa e velocidade ao contraataque. Finalmente, como sempre, tanto foi o cántaro á fonte que se acabou rompendo, o Racing non atacou como fixérao o Osasuna na pasada xornada, os de Santander atacaban con moito criterio comandados por un Munitis que volveu tola á defensa do Celta que, esta vez pecaríad e ingénua ao non facer Jonathan o que non debeu haber feito Canobbio no anterior partido de Liga, bloquear o saque dunha falta imprevista que acabaría en penalti de Iriney sobre Zigic.

Cristian Álvarez anotaría e o enfado era monumental ata que se converteu en desmesurado cando o próxima mudanza de Fernando Vázquez foi, agora si, meter un dianteiro sacando un defensa, é dicir, desfacer o feito e, ademais, co agravio de sacar a Matías Lequi no campo, unha xogador que levaba 25 minutos na área de xogo.

A Lequi non gustoulle e á afección menos que a ninguén, deixándose escoitar berros de “fóra, fóra”, “demisión” e “Vázquez vete xa”, todos entre pañoladas, esta vez nin sequera os ultras do Celta entonaron se canto de apoio ao adestrador, limitándose alentar ao equipo, ninguén entendía o acontecido.

O partido acabaría e o Celta se acabaría indo dando as grazas por non haber perdido un partido que tivo gando en todo momento e, este punto que sabe tan pouco incluso serviulle para saír de posto de descenso. A próxima semana tocará ir a Valencia, onde será máis difícil aínda.

O Celta pasa aos oitavos de final da Copa da UEFA tras haber derrotado por 2-1 ao Spartak de Moscova nun esplédido partido dos vigueses. Nené e Jonathan asinaron os goles do Celta mentres que Titov meteu o medo no corpo os últimos dous minutos. Os vigueses enfrontaranse ao Werder Bremen alemán na próxima contenda europea.

O Celta de Vigo poderá disputar a próxima eliminatoria grazas a esta gran victoria propiciada polo traballo colectivo e a definición, pola cal o Celta puido haber feito incluso un ou dous goles máis.

O Celta ataca e marca

O equipo vigués comezou cun bloque táctico formado por cinco defensas (tres centrais e dúas laterais), aínda que neste caso non foi sinónimo de xogo defensivo porque o Celta saíu a morder ao Spartak e o conseguiu xa no minuto 19, grazas a unha sensacional vaselina de Nené, que xa tivera unha ocasión idéntica poucos minutos antes.

O Celta tranquilizábase con este gol e incluso decidiu adiantarse máis e ir a polo segundo, aínda que non lograríao. A primeira parte terminouse cun monólogo dos de Fernando Vázquez, que anularon aos rusos en todas as facetas de xogo.

Jonathan apuntilla e Titov asusta

A segunda metade comezou cun Celta moito máis cauto, que vía xa de perto os oitavos de final e non quería perdérselos por nada do mundo. A defensa do Celta estaba segura, comezando por un mediocampo inexpugnable grazas a unha expléndida actuación do uruguaio Pablo García, que asinou a súa primeira actuación estelar coa camiseta celeste despois de non haber tido demasiada sorte nos seus anteriores oportunidades.

O Spartak de Moscova adiantábase máis e máis co paso do tempo, pero nunca con demasiado perigo posto que os balóns colgados á olla e os disparos afastados nunca chegaban a inquietar a Esteban.

Tras uns minutos desapercibidos dos vigueses chegaría a puntillita para os rusos, cun tremendo zapatazo de Jonathan que colaba o balón na portaría desde trinta metros cun Homich de pedra que só seguiu o balón coa mirada, o traballo duro xa estaba feito.

O partido parecía que non ía dar máis de se debido á humidade que sufría a pólvora dos rusos, pero a dous minutos do final Titov daría un grave aviso ao Celta tras afundir na portaría un balón solto nunha lea dentro da área. O partido acabaría cun disparo de Baiano, que entraba a perder tempo e case anota un gol trala gran asistencia de Gustavo López, moi activo trala súa entrada na área de xogo.

Tras esta gran victoria os vigueses enfrontaranse ao Werder Bremen nos oitavos de final, un choque que non terá nada que ver cos disputados fronte ao Spartak, pois os alemáns son un dos mellores equipos de Europa.

O Celta logrou por fin tres puntos nun encontro onde xogou máis de medio partido con dez xogadores pola parva expulsión de Canobbio. Baiano foi o autor do gol que dió a victoria aos de Fernando Vázquez Baiano suma e Canobbio resta

O Celta chegaba a Navarra necesitado de puntos para xogar contra un Osasuna que só había cedido puntos no Reino de Navarra fronte ao Barcelona nas últimas xornadas.

O partido comezou asombrosamente cun Celta que arrolou a Osasuna nos primeiros minutos, tanto que no minuto 2 xa chegou o gol dos vigueses, un remate de cabeza de Fernando Baiano se colaba na meta de Ricardo tras un excelente centro de, como non, Gustavo López.

Osasuna tiña metido en medo no corpo e os de Fernando Vázquez continuaron atacando sen ceder terreo, metendo a Osasuna totalmente na súa área. Atáquelos do Celta estaban comandados en todo momento por Fabian Canobbio, unha auténtica referencia en ataque para os vigueses ata foi practicamente autoexpulsado por dous “rapazadas” seguidas, a primeira por protestar unha falta ao colexiado de forma esaxerada, cunha gran carreira por medio área de xogo; e a segunda por impedir o saque dunha falta rápida a un xogador rojillo.

A partir de ese momento o Celta quedouse con dez xogadores na área de xogo e os roles de ambos equipos cambiaron totalmente, Osasuna comezaba a atacar. A primeira parte terminou sen cambios en ningún equipo nin no resultado, con lso vigueses aguantando o tipo sen demasiados problemas.

Rexorde o Catenaccio

Na segunda parte os equipos acabaron de definir as súas intencións, e os primeiros cambios fíxoos o “Cuco”, metendo na área de xogo a Juanlu e a Héctor Font, para posteriormente dar entrada na área de xogo a Webó e contar ata con tres dianteiros no campo (Soldado, Milosevic e Webó).

Fernando Vázquez aguantou un pouco mailos cambios, pero cando viu que Osasuna comezaba a apertar demasiado forte, dió entrada na área de xogo a Pablo García e a Yago para apontoar a portaría de pinto tendo na área de xogo a tres centrais, tres centrocampistas defensivos e dúas defensas laterais, psoteriormente tamén cambiaría a un canso Baiano para dar entrada a Bamogó, e así obetener velocidade por se surgiese algunha contra.

O propio Baiano puido haber sentenciado o encontro nunha man a man con Ricardo, que se resolveu en favor do porteiro de Osasuna. cos equipos xa totalmente definidos, a maior aprte do segundo tempo foi un monólogo de Osasuna que se podería titular “Osasuna estrélase contra o muro celeste”, porque os de Ziganda atacaron sen parar, pero sempre con balóns colgados ao área dunha defensa realmente ben plantada na área, que despexaba, un tras outro, todos os melóns que chegábanlle.

O maior perigo de Osasuna produciuse a balón parado, mediante corners e, sobre todo, cunha falta botada por Soldado que fixo estirarse a un Pinto que, a pesar do acoso rojillo, tampouco tivo demasiado traballo grazas á gran labor defensiva dun equipo que se levou o triunfo por haber defendido, pero esta vez, por habelo feito ben, moi ben.